De maan-zaak – Stuart Gibbs

Home/De maan-zaak – Stuart Gibbs

Esmée (11 jaar) las De Maan-zaak van Stuart Gibbs: ‘Ik ben dol op lezen en daarom heb ik mij opgegeven voor het lezerspanel van Meester Mokka. Ik lees graag fantasie boeken en vooral Harry Potter.
Het boek ‘de Maan-zaak’ kreeg ik van Lotte om te lezen. Geschreven door Stuart Gibbs. Dit is een boek wat ik zelf niet gekozen zou hebben. Maar ik vond het erg leuk! Mijn eerste indruk van het boek was, waar gaat zal dit over gaan. De 12-jarige Dash woont op de maanbasis samen met de andere Moonies. Dit zijn mensen die zich hebben opgegeven voor een test of je kan leven op de maan. Sommigen blijven er tijdelijk, maar Dash blijft daar langer. Het is 2041. Spellen zoals Stratego worden met hologrammen gespeeld. Het klinkt geweldig, maar dat is het niet. Je mag er helemaal niet naar buiten. Al het eten is samengeperst en luchtdicht verpakt. Alles smaakt precies hetzelfde. In films zoals Star Wars laten ze nooit zien hoe het is om naar de wc te gaan in de ruimte. Het is gewoon verschrikkelijk. Daarom is er een gezegde over de ruimte, als je een stuk chocolade in de ruimte ziet zweven, pakt het dan niet op. Het is waarschijnlijk geen chocolade!

Iedereen moest het lopen opnieuw leren, met 6x minder zwaartekracht dan op aarde. In de raket op de heenweg was het nog leuk, met 0 zwaartekracht. Je zweefde in het rond! Alles was saai, tot dokter Holtz dood wordt gevonden. De bevelhebber van de basis denkt aan een ongeluk, maar Dash geloofd dat niet. Hij gaat zelf op onderzoek uit, samen met het mysterieuze meisje Zan die ineens in zijn kamer stond. En hij krijgt ruzie met de Sjobergs. Dit zijn twee irritante kinderen. Ik was zo nieuwsgierig naar wie de dader was, dat ik door ben gaan bladeren naar het stuk waar ze hadden ontdekt wie de dader was. Er komt een spannend gevecht op het eind tussen Dash en een robotarm die bestuurd wordt door de dader.Ik vond het gaaf dat ze op een lopende band konden trainen met een VR bril op hun hoofd. Zo leek het of ze buiten aan het hardlopen waren. Je kon de stem van de robotbediening in het appartement zelf instellen. Dash en zijn familie kozen de grappigste, met een Duits accent. Het spannendste stuk vond ik het gevecht tussen Dash en een robotarm die bestuurd werd door de dader.
In vond het een leuk boek. Ik zou het aanraden als je van actie houdt. Voor jongens en meisjes zo vanaf ongeveer 9 jaar.’